IPA (curso día 14 de Enero) + Receta

El 14 de enero (2017), en el curso de elaboración de cerveza que hicimos en la fábrica ¡nos vinimos arriba, e hicimos una IPA!

Fermentó, se embarriló y se servirá este viernes (3 de febrero) en la propia fábrica, aprovechando que vendrá a la fábrica Thate con su Food Truck y el grupo de música CloverWind, en un Txarribier especial.

¿Qué es una IPA?

Es el acrónimo de Indian Pale Ale. La primera referencia conocida sobre este estilo es de 1829, en un anuncio de la Sydney Gazette. Se caracteriza por su alto contenido en lúpulo. Era una cerveza a la que se añadía mucho lúpulo para garantizar que “aguantara” el viaje hasta las colonias británicas, ya que el lúpulo actúa como conservante. Esta gran cantidad de lúpulo da como resultado una cerveza altamente amarga y aromática.

Hoy en día, gracias a los sistemas de refrigeración, no es necesario cargar de lúpulo las cervezas para garantizar su conservación, a pesar de lo cual, es un estilo que ha logrado grandes adeptos en los últimos tiempos y posee un nutrido y cada vez mayor club de fans.

Este estilo se subdivide en infinidad de sub-sestilos acomodados a las maltas, lúpulos y costumbres de cada lugar: American IPA, Doble IPA, Australian IPA,…. Es además un estilo que permite la innovación con nuevas variedades de lúpulos y nuevas técnicas de lupulizado.

Zelan IPA bat egin

Lehen urratsa beratze sinple bat egitea da da: maltak (txikituak edo zeetuak) sare edo mazerazio boltza batetan sartzen da. Sarea uretan sartu (2,5 litro ur malta kiloko), lapikoaren barruan, eta berotzen jarri 71ºC’tara heldu arte. Kontuz! Ez dadila hortik gora pasa! Erne ibili, bere, suak (baldin eta lapikoa zuzenean sukaldean jartzen badogu) lar indartsua ez dadin izan, eta nahastu ondo malta erre ez daitten. Lapiko barruko tenperatura homogeneoa izan behar du. Komenigarria da sukaldeko potentzia baxua izatea, tenperatura ondo kontrolatzeko. Horrela egon beharra du ordu batez 71ºC’tik igo barik, eta 62ºC’tik jaisten ez bada, hobe!.

Iodo froga negatiboa. Ez dago almidoirik. Iodoaren kolorea ez da aldatu.

Beratzeak ondo egin duen jakiteko Iodo froga egin litteke. Beratzeko muztio koilarakadatxo bat plater zuri batetan bota. Eta honi Iodo tanta bat bota (botikinean dogun Yodoa ondo doa, bai… bote horia!) Yodoaren kolore beilegia aldatu egiten badu, almidoia dagoela esan gura dau eta beratze edo mazerazioa jarraitu behar duela. Inolako aldaketarik ez badago, erreakziorik ez badago, almidoirik ez dagoela esan gura dau, beraz beratzea ondo osotu dogula.

Muztioa iragaztea da bigarren urratsa: Lapikoak duen iturria eta sareak baliatuta, muztioa iturritik atara, eta maltagandik bereizi egin behar dogu. Komeni da ataraten dan ur edo muztio hori barriro bere sarera sartzea, malta berak garbitu egiten duelako eta bigarren edo hirugarren bueltan muzio hori garbiago ataraten dogulako. Gero ur gehiago bota behar da maltaren gainean, maltak azukre asko harrapatu bait dau eta ondo aprobetxatzearren uraz “garbitzea” komeni jaku.

Hirugarren urratsa egozketa litteke: Gero eta lupulu gehiago mingotsakoa, gero eta denbora gehiago egosten mingotsagoa. Normalean 60 minutu izaten da lupulua egosten (pil-pilean hasten denean botatzen da lupulua). Baina 60 minutuz pil-pilean egon dan lupuluak aroma eta zapore guztia galdu egin dau, mingostasuna bakarrik usten dotso muztioari. Horregaitik lupuluak une ezberdinetan bota egiten da. Egosketa bukatu baino 20 minutu lelau botatzen da zaporea emoten dotson lupulua eta 7 minutu lelau usaina emon behar dotsona. Igerriko zenuenez, IPA batek lupulu karga handia darama. Bai hasikerako lupuluan (60′ egon behar duena) zein hurrengo biak.

Egosketan hartzen du izaera IPA batek. Ba dira gaur egun lupulu ikuttua emoteko bestelako teknikarik dana dala (dry hopping, extraktoak,…).

Edozein galderarik dozula, barikua da egun aproposa guregana etorri eta dudak argitzeko.